Kategorie porad
Najnowsze foto komentarze
12.10.2016 23.05 neutralny
Schody stoją Wykonawca posługiwał się ręczną...
04.09.2016 08.59 pozytywny
dodał: REMBUD2004
współpraca i kontakt z inwestorami przebiegał...
02.09.2016 20.02 pozytywny
dodał: REMBUD2004
Świetny kontakt z inwestorami, Rozliczenia pr...
Media o SzukajFachowca.pl
Radiowa Trójka
Wprost
TVP3
Porady arrow Budowlane arrow Izolacja wodochronne
  Forum budowlane - pytania i odpowiedzi (1 wątków)
  Zapytał: redakcja 28-07-2014 | 11:18 w serwisie od: 24-11-2010 ostatnie logowanie: 09-04-2015 posty: 265 skąd: Wrocław
Systemowe rozwiązania w zakresie odprowadzania wód opadowych z nawierzchni balkonów i tarasów

Tarasy, balkony, loggie stały się jednym z podstawowych elementów składowych mieszkań, czy domów.



redakcja 28-07-2014 | 11:28 posty: 265
skąd: Wrocław
w serwisie od: 24-11-2010 ostatnie logowanie: 09-04-2015
Oceń post
0 | 0

budynek mieszkalny

 

Jednym z najczęściej spotykanych sposobów wykończenia balkonów i tarasów jest okładzina z płytek ceramicznych. Tworzy ona dekoracyjną i trwałą nawierzchnię. Aby mogła jednak bezawaryjnie służyć przez lata należy bardzo uważnie dobrać poszczególne warstwy tarasy czy balkonu, nie zapominając oczywiście o detalach. Równie ważne jest też samo wykonanie prac zgodnie ze sztuką budowlaną i zachowaniem wszelkich reżimów technologicznych określonych przez producenta systemów.

 

Balkon, podobnie jak loggia czy galeria to wysunięty na zewnętrz element budynku, który nie stanowi przegrody dla pomieszczeń. Najczęściej jest to konstrukcja wspornikowa, sztywno zamocowana w zewnętrznej ścianie budynku. Balkon może być wykonywany jako ocieplony i nieocieplany. Znacznie bardziej skomplikowany układ warstw występuje na tarasach.

 

Taras może być wykonywany na gruncie lub nad pomieszczeniami użytkowymi. W tym drugim przypadku stanowi on poziomą przegrodę, którą można porównać do stropodachu. Taras ten, oprócz oczywistego wymogu szczelności dla wód opadowych, musi posiadać izolację termiczną oraz paroizolację. Na rysunkach 1-4 pokazany jest układ poszczególnych warstw na balkonach i tarasach.

 

płytki ceramiczne

 

Rys. 1. Układ warstw na balkonie ocieplonym

 

płytki spoinowane zaprawą Ceresit

 

Rys. 2. Układ warstw na balkonie nieocieplonym

 

ceresit

 

Rys.3. Taras na gruncie – układ warstw

 

warstwa spadkowa

 

Rys. 4. Taras na pomieszczeniem ogrzewanym – układ warstw. Taras w układzie odwróconym, w którym warstwa izolacji głównej znajduje się pod izolacją termiczną.

 

 Tarasy i balkony narażone są na oddziaływanie zmiennych czynników atmosferycznych, takich jak: opady, wiatr, mróz, słońce, nagłe zmiany temperatury. Jednym z najbardziej destrukcyjnych czynników jest woda pochodząca z opadów atmosferycznych oraz topniejącego śniegu. Dlatego też bardzo ważne jest odpowiednie i skuteczne odprowadzenie wody z powierzchni tarasów i balkonów. Ma to szczególne znaczenie w naszych warunkach klimatycznych, w których, przy dużej ilości cykli zamarzania i odmarzania, woda powoduje duże uszkodzenia.

 

Źle zaprojektowany układ warstw na tarasie czy balkonie, błędy wykonawcze oraz brak odpowiedniego uszczelnienia detali powodują wnikanie wody w ich strukturę, a w konsekwencji uszkodzenia, destrukcję poszczególnych warstw i przecieki. 

 

Na co więc należy zwrócić uwagę, aby skutecznie odprowadzić wodę z powierzchni tarasu i balkonu?

 

Pierwszą linią obrony jest prawidłowo wykonana warstwa spadkowa, dzięki której wszystkie warstwy na niej spoczywające będą miały zachowany spadek umożliwiający odprowadzenie wody oraz jednakową grubość. W praktyce wylana płyta konstrukcyjna rzadko, kiedy ma zachowany odpowiedni spadek. Konieczne jest więc wykonanie warstwy spadkowej z gęstoplastycznej zaprawy. Służą do tego zaprawy Ceresit CN 83 lub CN 87 które układa się na warstwie sczepnej wykonanej z zaprawy zarobionej odpowiednią mieszaniną emulsji kontaktowej CC 81 i wody. Ważne jest, aby zaprawę spadkową aplikować na mokrej warstwie kontaktowej, co zapewni skuteczne połączenie z podłożem. Aby zapewnić odpowiedni spływ wody spadek powinien wynosić około 2,0 % do 2,5%. Mniejsze nachylenie posadzki powoduje wolniejsze spływanie wody i okresowe powstawanie kałuż, a więc zwiększa ilość wody, która wnika poprzez spoiny. Natomiast większe nachylenie może utrudnić swobodne poruszanie czy korzystanie z mebli. 

 

Jednym z elementów odprowadzających wody opadowe poza obrys tarasów i balkonów są obróbki blacharskie. Za niewłaściwe należy uznać wysuwanie płytek poza obrys konstrukcji i obkładanie płytkami powierzchni czołowych (powodowanie zacieków, zabrudzeń, zagrożenie dla przechodniów). W przypadku tarasów nad pomieszczeniami, obróbki blacharskie powinny odprowadzać do rynien nie tylko wodę spływającą po posadzce, ale również możliwe przecieki z izolacji głównej.

 

Przy wyborze materiału do obróbek należy zwrócić uwagę na jego odporność na środowisko alkaliczne. Obecnie mamy do czynienia z coraz gorszą jakością blachy stosowanej na obróbki, która w krótkim czasie ulega korozji pod wpływem alkaliów wypłukiwanych przez wodę z zapraw na bazie cementu. Blachy stosowane na obróbki powinny być zabezpieczone antykorozyjnie.

 

Obróbka powinna być mocowana do podłoża mechanicznie kołkami rozporowymi, z zachowaniem spadku umożliwiającego odprowadzenie wody na zewnątrz. W praktyce zdarzały się sytuacje, w których blacha zamocowana była z przeciwspadkiem cofającym wodę na okładzinę ceramiczną.

 

Ze względu na odkształcenia termiczne, połączenia obróbek powinny być łączone nie rzadziej, niż co 3 m. Połączenia obróbek muszą się również pokrywać z dylatacjami jastrychu tarasu czy płyty balkonowej. Obróbki nie mogą zbyt głęboko wchodzić pod okładzinę ceramiczną. Głębokość ta powinna wynosić około 5-7 cm. Wynika to z różnej rozszerzalności termicznej blachy i płytek ceramicznych. Zbyt głębokie zamocowanie obróbki może skutkować odspajaniem się płytek podczas eksploatacji.

 

Aby zapewnić szczelność połączenia obróbki z podłożem warstwa izolacji podpłytkowej (np. CR 166, CL 50) powinna nachodzić na blachę. W miejscu łączenia, izolację należy wzmocnić poprzez wklejenie między jej warstwy taśmy uszczelniającej (CL 152). Przyczepność izolacji mineralnych do blachy uzyskujemy poprzez posmarowanie obróbki żywicą epoksydową (R 727) i posypanie suszonym ogniowo piaskiem o uziarnieniu około 0,2-0,8 mm. Dodatkowo warstwa żywicy odcina blachę od środowiska alkalicznego. W przypadku tarasów nad pomieszczeniami ogrzewanymi izolacja główna na warstwie spadkowej również powinna nachodzić na obróbkę.

 

Łatwiejszym sposobem wzmacniania powłoki izolacyjnej w miejscu łączenia obróbki z podłożem jest zastosowanie samoprzylepnej taśmy butylowej (CL 150). Przed przyklejeniem taśmy podłoże należy pokryć warstwą elastycznej izolacji i poczekać do jej całkowitego związania. Taśmę można nakleić bezpośrednio na blachę i podłoże, a następnie pokryć dwiema warstwami izolacji podczas wykonywania uszczelnienia powierzchni tarasu czy balkonu.

 

W miejsce tradycyjnej obróbki można zastosować systemowy profil okapowy (CL 30) służący do wykończenia krawędzi balkonów z posadzkami ceramicznymi. Profil ten wykonany jest z aluminium pokrytego powłoką poliestrową. Konstrukcja profilu umożliwia bardzo szybki montaż oraz nałożenie powłoki izolacyjnej wzmocnionej na łączeniu taśmą uszczelniającą (CL 152) bez stosowania żywicy i zasypki piaskowej. Wzdłuż „noska” znajdują się otwory, które umożliwiają odprowadzenie wilgoci poza krawędź. W skład zestawu wchodzą również elementy kątowe, narożniki zewnętrzne i wewnętrzne, odbojniki przyścienne i łączniki, które zapewniają estetyczne zakończenie krawędzi balkonu. 

 

W systemie odprowadzania wody z nawierzchni tarasów i balkonów bardzo istotną rolę odgrywają różnego rodzaju wpusty i odwodnienia liniowe. Zadaniem tych elementów jest zebranie i odprowadzenie wody opadowej oraz z roztopów i odprowadzenie ich do gruntu lub kanalizacji deszczowej. Odprowadzanie wody opadowej może odbywać się dwoma systemami wewnętrznym i zewnętrznym.

 

W zależności od wielkości powierzchni tarasu, jego kształtu, występowania powierzchni zamkniętych murkami, itp. woda może być odprowadzana poprzez wpusty punktowe oraz/lub odwodnienia liniowe lub przez rzygacze. W każdym przypadku należy zapewnić dokładne uszczelnienie tych elementów. Elementy systemu odwodnienia powinny być wyposażone w kołnierze pozwalające na szczelne połączenie z powłoką izolacyjną oraz umożliwiać odprowadzenie wody zarówno z warstwy wierzchniej, jak i z hydroizolacji. Urządzenia powinny być odporne na warunki atmosferyczne oraz należy je dobrać tak, aby nie uległy uszkodzeniu lub zniszczeniu podczas eksploatacji W przypadku stosowania wpustów wewnętrznych na tarasach powinny być one wyposażone w podwójny kołnierz umożliwiający połączenie izolacji głównej na warstwie spadkowej oraz izolacji podpłytkowej. W każdym przypadku powłoka izolacyjna powinna być wzmocniona w miejscu łączeń z kołnierzem za pomocą taśm uszczelniających. Obsadzenie elementów odwodnienia powinno być wykonane za pomocą specjalnych materiałów takich jak zaprawa montażowa CX 5 lub CX 15. Połączenie wykładziny ceramicznej z elementami odwodnienia powinno być zabezpieczone za pomocą elastycznego uszczelniacza poliuretanowego (CS 29).

 

Ilość wpustów i rzygaczy, umiejscowienie odwodnienia liniowego, dobór średnicy wpustów, rur i rynien spustowych powinny być dobrane indywidualnie dla każdego tarasu czy balkonu. Należy pamiętać, aby na powierzchniach zamkniętych zawsze zastosować dodatkowy element (np. dodatkowy wpust, dodatkowy rzygacz), który będzie stanowił odpływ awaryjny. Wpustów nie wolno umiejscawiać tuż przy ścianach budynków lub przy dylatacjach konstrukcyjnych. Powinny być one zabezpieczone specjalnymi kołpakami ochronnymi zabezpieczającymi przed przedostawaniem się zanieczyszczeń np. liści do rur spustowych.

 

Spadki na tarasach i balkonach powinny być tak ukształtowane, aby zapewnić swobodny odpływ wody do elementów odwodnienia. Nie wolno zapominać też o systematycznych przeglądach i czyszczeniu elementów systemu odwodnienia.  

Poza wymienionymi powyżej, sprawnie działającymi elementami umożliwiającymi odprowadzenie wód opadowych, na szczelność i prawidłowe działanie systemów tarasowych i balkonowych wpływ ma jeszcze bardzo wiele innych czynników. Wśród najważniejszych można wymienić: odpowiednie dobrane i zabezpieczone dylatacji (konstrukcyjne, obwodowe, przeciwskurczowe (pozorne), termiczne, stykowe), wzmocnienie powłok izolacyjnych taśmami uszczelniającymi w miejscach newralgicznych np. na połączeniu posadzki ze ścianami czy stolarką, odpowiednie dobranie wielkości i koloru płytek nawierzchniowych, zachowanie odpowiednich szerokości spoin, zalecanych grubości powłok izolacyjnych, czy odpowiedni montaż barierek. Bardzo duże znaczenie ma również przestrzeganie wszelkich reżimów technologicznych oraz zaleceń odnoszących się do aplikacji materiałów, układu warstw, itp. Dopiero spełnienie wszystkich wymogów pozwoli cieszyć się przez długie lata pięknym, bezawaryjnym balkonem czy tarasem.

 

Przeczytaj także: Układanie płytek gresowych mrozoodpornych na tarasie (balkonie)